Dit is deel 3 in mijn blogreeks over het schrijfproces.
In de vorige delen van deze reeks nam ik je mee in het ontstaan van De Waker van het Mergellicht en in het eerste plot. Vandaag laat ik zien hoe dat plot verder groeide in Het Manuscript van de Stilte.
Van Eerste Plot naar Structuur
In deel 2 over het schrijfproces kon je lezen over het begin- en eindpunt en het centrale probleem van het plot. Deze had ik al verzonnen voor Het Manuscript van de Stilte en later ook voor de vervolgen in de serie, zodat De Waker van het Mergellicht aanvoelt als één verhaal onderverdeeld in meerdere boeken.
Om de structuur logisch te houden, zodat het voor de lezers makkelijker te volgen is, bestaat ieder boek uit meerdere delen die doorlopen in de serie. Op dit moment bestaat Manuscript uit drie delen en vooralsnog het tweede boek (in vroege ontwikkeling) uit vier delen. Boek 2 begint dus doorlopend met Deel IV.
Ieder deel is onderverdeeld in hoofdstukken die doorlopen van 1 t/m x per boek. Zo is Deel 1 van Manuscript, dat ik “As onder Kinderhanden” heb genoemd, onderverdeeld in drie hoofdstukken, maar bevat Deel II er in totaal vijf.
NB. Deze indeling kan in de definitieve versies van de boeken nog wijzigen.
Wereldbouw beïnvloedt het plot
Vóór het schrijven had ik een indeling gemaakt voor hoe ik van het begin naar het eind zou gaan: de rode draad. Echter heb ik deze draad meerdere keren tijdens het schrijven gewijzigd.
Als je schrijft, komen een fantasiewereld en je personages tot leven in je hoofd. Tijdens dit proces krijg je meerdere ideeën of je merkt dat een bepaalde ontwikkeling of wending niet logisch aanvoelt. Dan moet je durven wijzigen.
Als ik terugkijk in mijn notities, dan zie ik redelijk wat roodgekleurde teksten. Dit zijn delen van het plot die uiteindelijk het boek niet hebben gehaald. Sommige waren al (deels) uitgeschreven.
Niet alleen de wereldbouw laat je regelmatig afwijken van je initiële idee, ook personages kunnen zó groeien dat een eerder bedachte wending niet meer bij hun karakter past.
Van enkel conflict naar meerdere lagen
Het hoofdconflict is al in een vroeg stadium bekend en daar wil je minimaal van afwijken. Om het verhaal rijker, realistischer en meer afwisselend te maken, heb ik gekozen voor enkele subplots. Eén van de belangrijkste subplots volgt de hoofdpersoon, die vanwege een innerlijke strijd zichzelf moet gaan terugvinden.
Een ander conflict is van politieke aard en maakt het duidelijk waarom personages een bepaalde keuze hebben gemaakt. Ook mysterie en spanning zijn belangrijk. In een van de subplots lopen verschillende verhaallijnen door elkaar, die uiteindelijk samenkomen. Alle conflicten zijn gerelateerd aan het hoofdconflict, maar het verhaal verschuift soms iets meer naar links of rechts.
Schrappen en herschrijven
Het verhaal is al vaker herschreven en bepaalde stukken zijn geschrapt. De wending die leidt naar het einde van het boek is volledig gewijzigd. Het lastige was namelijk om een eind te verzinnen dat diende als cliffhanger naar boek 2, maar tóch de lezer een gevoel van voldoening geeft. Er moest dus iets worden afgerond, en in mijn eerste concept was dat naar mijn gevoel niet voldoende het geval.
Ook in het midden van het boek is een volledig hoofdstuk herschreven, omdat het niet natuurlijk aanvoelde bij een bepaald personage. Het herschrijven had geen invloed op de rode draad, maar wel op de ontwikkeling van een belangrijk personage.
Initieel was er een tweede proloog, die ik volledig geschrapt heb en waarnaar verwezen wordt in het hoofdverhaal. Ook zat er een lied verwerkt in het boek dat ik eruit heb gehaald; liedjes schrijven is niet mijn sterkste kant, dus voelde ik me er niet comfortabel bij om het te laten staan.
Volgende week duik ik in de personages en waarom sommigen zich minder makkelijk laten sturen dan ik had gedacht.
Geniet van het weekend!
