In deel 1 in de serie De wereld van De Waker van het Mergellicht ging over het Hertogdom Lindburgia, waar het verhaal zich afspeelt. In het tweede deel vertelde ik over folklore als bouwstenen van deze fantasiewereld. Vandaag, in het derde deel, ga ik je introduceren aan enkele mensenrassen van Lindburgia.
Waarom meerdere mensenrassen?
Door het gebruik van verschillende mensenrassen wilde ik meerdere contrasten en diepgang aanbrengen in deze unieke wereld.
Wat ik wilde voorkomen, was het gebruik van ‘klassieke’ of Tolkien-achtige rassen. Natuurlijk zijn elfen, dwergen en orcs geweldig, maar ik wilde rassen creëren die op een logische manier in mijn gecreërde wereld pasten, die is gebaseerd op middeleeuwse folklore uit Limburg.
Ook heb ik ervoor gekozen om niet een ‘pure evil’ ras toe te voegen. Een ras dat slecht, kwaadaardig of boos is zonder reden, vond ik zelf niet interessant genoeg. Ik wilde dat er een duidelijke motivatie zou zijn als een ras (of een personage daaruit) zich kwaadaardig gedraagt.

Unieke rassen, passend bij de Folklore
In de folklore van Limburg bestaan geen dwergen, maar ook geen orcs. Die vind je dan ook niet terug in De Waker van het Mergellicht. Wat wel voorkomt zijn kabouters en elfen, ook wel alven genoemd. Echter zijn de elfen niet per se goedaardig, zoals in vele andere fantasy.
Toen bedacht ik mij: wat is er typisch voor Limburg? En kan ik zelf geen rassen verzinnen die passen in deze unieke folklore? Het heuvellandschap, mergel, oude kalkgesteente en bergen zijn in Nederland uniek voor deze regio. Er is een ondergronds erfgoed met vele grotten en mijnen. En de kalkrijke bodem heeft de regio altijd vruchtbaar gemaakt.
Maar ook historisch gezien is deze regio erg interessant. Er zijn sporen gevonden die bewijzen dat het gebied al zo’n zevenduizend jaar continu bewoond is. Er zijn prehistorische vuursteenmijnen én het gebied heeft een rijke Romeinse erfenis.
Mensenrassen in Lindburgia
Al deze elementen heb ik in mijn achterhoofd gehouden toen ik de mensenrassen van Lindburgia ging bedenken. Ik ga je vandaag introduceren aan enkele rassen, maar er zijn er nog veel meer. Die komen in een latere blog aan bod.
De ‘gewone’ Mens
Het is onduidelijk of de ‘gewone’ mens behoort tot de oorspronkelijke bewoners van Lindburgia. Er zijn namelijk geen bronnen die dit bevestigen. Wel weten we dat het aantal groeide toen de Valeranen, vanaf het zuiden, zich in deze regio vestigden. De uiterlijke kenmerken van de mens zijn divers. Mensen vormen de grootste bevolkingsgroep in Lindburgia en zijn vertegenwoordigd in alle lagen van de maatschappij.
Heuvelwachters
Heuvelwachters zijn sterk verbonden met de natuur en wonen in heel Lindburgia. Het is echter onbekend waar dit ras vandaan komt. Er wordt wel verteld dat dit ras kan spreken met de flora en fauna van Lindburgia. Heuvelwachters hebben sterkere zintuigen dan andere rassen. Hun uiterlijk wordt gekenmerkt door ietwat puntige oren, licht gebruinde huidskleur, en kleinere, scherpe ogen.
Vennedwalers
De Vennedwalers waren oorspronkelijk mensen die vanuit het noorden naar Lindburgia migreerden. Zij vestigden zich in de noordelijke moerassige delen van het hertogdom, waar ze zich aanpasten aan hun omgeving en evolueerden tot Vennedwalers. De evolutie heeft hun huidskleur een groenige teint gegeven waardoor ze zich goed kunnen verstoppen in de natuur. Doordat de Vennedwalers buiten de maatschappelijke orde zijn geplaatst, worden zij vaak geassocieerd met armoede, marginalisering en criminaliteit.

Volgende week vrijdag neem ik je weer mee in het schrijfproces van Het Manuscript van de Stilte. Dan vertel ik meer over waarom ik denk dat fantasy zo goed samengaat met geschiedenis.
Tot dan!


